Dante e Umberto a Ravenna (29-3-2003) 

De laatste voorbereidingen

Over enkele dagen, op vrijdag 4 maart, vertrek ik voor een periode van ruim 7 weken naar Italië. Het zal een combinatie worden van een studiereis (een vergelijkend onderzoek doen naar de positie en de inhoud van het geschiedenisonderwijs in het voortgezet middelbaar beroepsonderwijs in Italië en Nederland), een culturele reis, een reis om de Italiaanse taal beter te leren spreken, een culinaire reis, een avontuurlijke reis (gemeten naar de maatstaven van mensen op middelbare leeftijd) en een confrontatie met mijzelf: kan ik het aan om zo lang in mijn eentje te zijn zonder Elly en de kinderen? Doe ik er goed aan om zo’n lange tijd van huis te zijn? Mieke zei gisteravond nog, die Elly is een kanjer en daar heeft ze volkomen gelijk in. Gelukkig is er de mogelijkheid om Elly samen met Bram, Lars en Femke halverwege de reis nog te ontmoeten: de paasdagen brengen we samen door in San Donato in Poggio (tussen Siena en Firenze).
Het sabbatsverlof heeft uiteindelijk een andere vorm en invulling gekregen dan ik twee jaar geleden van plan was. Van de oorspronkelijke plannen om een wandeltocht naar Rome te maken is vanwege een geconstateerde spierziekte, die vooral mijn rechterbeen in toenemende mate parten speelt, niets meer terecht gekomen. Niet bij de pakken neerzitten was het devies. De plannen zijn gewijzigd en ik probeer er het beste van te maken. Het is nu of nooit.
Op dit moment ben ik met de laatste voorbereidingen bezig: alle afspraken bevestigen, boeken en papieren verzamelen, auto laten nakijken (Reind-Jan, wat moet ik nou zonder jou als ik pech onderweg krijg?!), het werk op het Cito zo goed mogelijk overdragen aan anderen, cadeaus verzamelen, inlezen in de materie, aandacht schenken aan het thuisfront, enz.. Eigenlijk te veel om op te noemen. Je bent nooit echt helemaal klaar met de voorbereiding van zo’n reis.
Het is wel lachen af en toe tijdens die voorbereidingen. Zo is op bevel van enkele studenten in Bologna een Siciliaans meisje voor een week naar haar vriend gedirigeerd om plaats voor mij te maken in het studentenhuis van Giovanni, zoon van een Italiaanse vriend van mij. Eergisteren kwam er een uitgebreide mail voor mij van het Italiaanse Ministerie van Onderwijs met als aanhef ‘Gentile Professore Kurstjens’ (ook al wordt iedere docent zo aangesproken, het komt toch komisch over). Gisteren kreeg ik een uitnodiging van Antonio Brusa om bij hem in Bari te logeren (‘Se non ti dispiace la modesta casa di un docente italiano, vi potrai stare benissimo.’). Jaloerse blikken waren mij reeds eerder ten deel gevallen toen ik aankondigde in Rome voor een maand een kamer te huren bij mevr. D’Amore. En afgelopen donderdag heeft Joke van der Leeuw mij benoemd tot reizend ambassadeur van Euroclio in Italië en vervolgens een immens pakket toegestuurd met boeken, tijdschriften en CD-roms. Kortom, dat kan allemaal niet meer stuk. Se non è vero, è ben trovato …
Ik zal proberen regelmatig verslag te doen van mijn ervaringen en belevenissen via deze weblog. De regelmaat zal echter afhangen van mijn verblijfplaats en de mogelijkheden die daar zijn. Er bestaat voor de thuisblijvers ook de mogelijkheid om te reageren. Als je op de weblog links ‘View my complete profile’ aanklikt en vervolgens linksboven bij Contact ‘Email’ aanklikt, dan kun je mij een mail sturen. Ben je het weblog-adres kwijt of vergeten, ga dan naar de site www.Dantenijmegen.nl en klik dan door naar Dante Privé, daar staat het vermeld. Arriverderci ed a presto!
Professore don Umberto